Fundacja "FONS FLOS IGNIS". Budowa "DOMU MIŁOŚCI BOŻEJ" k. Zakopanego (Bachledówka: bachledówka.manifo.com) dla ludzi w kryzysach (zwłaszcza myślących o odebraniu sobie życia). PROSIMY O DATKI NA KONTO BANKOWE 50 1020 5558 1111 1756 9620 0067. Dane do korespondencji: lacek1@poczta.onet.pl  W nagrodę za datki - płyta O. Mieczysława Łacka "Nad Tatrami słoneczko zachodzi" (Maryi od Tater) - 11 piosenek śpiewanych na dwa głosy przez O.Mieczysława Łacka na nutę góralską oraz dyplom z podziękowaniem.

O MNIE


Zagrożenia dla człowieka  

      Wiele jest powodów zaburzeń  w człowieku, zwłaszcza w sferze duchowo-emocjonalnej. Oto niektóre z nich: 

·       śmierć ukochanej osoby,  

·       rozpad  małżeństwa, 

·       choroba fizyczna, 

·       inwalidztwo, 

·       brak mieszkania, 

·       brak pieniędzy, 

·       utrata pracy, 

·       brak perspektyw, 

·       starzenie się, 

·       dorastanie, 

·       duża odpowiedzialność, 

·       uzależnienia, 

·       trudności w pracy, 

·       trudności w nauce, 

·       trudności w przystosowaniu się do otoczenia, 

·       dłużąca się praca, 

·       nużąca praca, 

·       złe środowisko pracy, 

·       wymagający pracodawca, 

·       niezadowolenie z siebie, ze swojej pracy, wyglądu itp., 

·       problemy duchowe[1]

    Wiele  zaburzeń powstaje także wzwiązku z pracą, z problemami w pracy. Sytuacje w pracy wpływają na psychikę człowieka, jego nastawienie do życia, do rodziny, do społeczeństwa. Oddziałują także na  ciało. Człowiek czuje się wyczerpany, bolą go mięśnie, może mieć ataki paniki, lęku, może byćrozdrażniony, może mieć skrócony oddech (hiperwentylacja), zakłóconą pamięć, trudności w przełykaniu, zakłócenie snu, dzwonienie w uszach, zniekształcenie widzenia, obniżoną wrażliwość na ból, utrata koncentracji, bóle szyi i ramion, alergie, depresje, podwyższona wrażliwość na światło i dźwięk, mrowienie wdłoniach i stopach, bóle w klatce piersiowej, omdlenia itd.[2]To zaś z kolei wpływa na zachowanie w rodzinie, która może bardzo  cierpieć z powodu nadpobudliwości, nerwowości, depresji. Ilość pracy, pożądanypoziom jej  jakości stają się częstoźródłem stresów i zaburzeń w człowieku. 

   Lekarze-naukowcy zbadali związek między zaburzeniami umysłu a  zaburzeniami ciała. Około 90-95%  wszystkich chorób maswoje źródło w sferze psychicznej. Udowodniono, że bardzo często przyczynami zaburzeń trawiennych, niestrawności jest niepokój, nerwowość, stres. Kiedy mężczyzna spieszy się  jedząc lunch, toprawdopodobnie dlatego, iż męczy go stres. Kiedy przełyka pokarm nie żując go,to prawdopodobnie dlatego, iż pragnie jak najszybciej wrócić do biura i sprawdzić, jak przebiega ostatnia z prowadzonych przez niego spraw. Kiedy kobieta chwyta kanapkę, aby zjeść ja przy biurku, to bardzo prawdopodobne, iż niepokoi się o swoją pracę[3]

    Stres  związany z pracą może przyczynić się do  załamania nerwowego. W roku  1956 niejaki James Carter, operatormaszyny  oskarżył General Motors iż stresy  przeżywane w pracy były przyczyną jego choroby. Carter sprawę wygrał[4]



[1] Por. Shirley Trickett, Lęk i depresja. Jak radzić sobie z lękiem idepresją, Kielce 1999, s. 39.

[2] Por. tamże, s. 126-128. 

[3] Vernon Coleman, Potega umysłu. Jakwykorzystać umysł do leczenia ciała, Warszawa 1997, s.  51; por. tamże,s.  50-85.

[4] Por. tamże, s. 51-52; por.tamże (inne przykłady), s. 56-66.

Sposoby ochrony przez zagrożeniami


1.    Szukanie odpowiednich sposobów odpoczynku 

    Każdy człowiek potrzebuje wypoczynku, by być w dobrej formie duchowej, by pozytywnie być nastawionym do pracy, do ludzi, do otoczenia. Powinno się dbać  o równowagę swoich sił  fizycznych, psychicznych i duchowych. Potrzeba  by człowiek  znalazł chwile na odpoczynek. Trzeba nauczyć się troski o siebie. Żyć w sposób pełny. Nie poddawać się smutkowi, nudzie[1]

      Bardzo ważny jest relaks fizyczny, zwłaszcza gdy człowiek  jest zestresowany, zmęczony.  Trzeba wykonać powolne, głębokie oddechy. Oddychać wolniej, głębiej. Trzeba się wyciszyć, rozluźnić mięśnie, zrobić masaż. 

       W odpoczynek włączyć własną wyobraźnię. Pomyśleć, że jest z tobą coraz lepiej i wyobrażać sobie, że jest się zdrowym, że wszystko jest w porządku. Nie myśleć o  stresie, chorobach, problemach, że są od ciebie mocniejsze, potężniejsze. Pomyśl, że twój organizm jest silniejszy od nich. Można także wyobrazić sobie, że na jakiś czas opuszczamy swoje ciało, by  zniszczyć  jakby od zewnątrz swój ból. Oto tylko niektóre propozycje[2]

     Ważną metodą redukcji napięcia lękowego są ćwiczenia fizyczne. Rozładowują one agresywność, zaspakajają  nabytą w czasie ewolucji potrzebę ruchu i wysiłku fizycznego, dotlenia się organizm, wzrasta tempo przemiany materii i jego wydalania. Ważne są rozrywki i zabawa jako także ważny środek redukcji napięcia. Ludzie radośni żyją lepiej, zdrowiej i dłużej[3]

        Warto wybrać się także na spacer, odwiedzić piękne okolice (las, jeziora, morze,góry), zmienić na jakiś czas otoczenie.  

        Zachować także optymizm. Wierzyć, że wszystko będzie dobrze. Myśleć pozytywnie. Nie rozmyślać o klęskach[4]

 

2.    Przemyślenie na nowo swojego  sposobu działania 

i stawianie czoła nowym wyzwaniom 

     Gdy jest źle, nie panikować, ale przemyśleć na nowo sposób działania. Trzeba analizować własne doświadczenia, znajdując własne odpowiedzi  na pytania, uczyć się elastyczności, współdziałać z innymi, by  lepiej przedstawić sobie  sposoby własnego działania i uczynić je skuteczniejszymi w nowych sytuacjach. 

      By stawiać czoło nowym wyzwaniom, trzeba mieć szacunek dla siebie, dla swoich przemyśleć i spróbować podjąć odważnie decyzje, wziąć odpowiedzialność  za swoje życie we własne ręce. Dla osiągnięcia celu potrzebuje człowiek właściwych informacji i je zdobywa. Dzieli się z osobami mogącymi wzbogacić jego refleksje i pomóc mu kierować się ku temu, co ważne. Świadomie poszukuje własnej drogi i wierzy w sukces. Trzeba doświadczyć swojej aktywności, wykorzystywać swe talenty i możliwości twórcze, modyfikować sposoby działania. Uznać swoją wiedzę. Rozpoznać swoją niepowtarzalność. Nie poddawać się złości[5].

          Potrzeba zrozumieć swoje priorytety. Sprecyzować co jest dla mnie  w życiu ważne.  Co  chce zrobić ze swoim życiem? Czy ważniejsza jest praca czy rodzina, czy jeszcze inne sprawy? Czy kariera jest dla mnie najważniejsza? Czy ważniejsza jest moja praca czy moje hobby? Co mogę zrobić aby zaspokoić swoje ambicje? Jakie odczuwam ograniczenia? Czy poczucie komfortu, spokoju i czerpanie radości z życia są dla mnie ważniejsze niż gromadzenie pieniędzy i sukcesy zawodowe? Choć nie jest  łatwa  odpowiedź na to pytanie, ale  trzeba spróbować na nie odpowiedzieć. Trzeba określić także: Czy dzieci są ważniejsze  niż cokolwiek inne, jak ważne są dla mnie pieniądze, jak bardzo moje życie jest uzależnione od  pieniędzy? Warto  pomyśleć: ile rzeczy, które naprawdę dałoby ci radość, zniknie z tego świata z powodu mojego dotychczasowego trybu życia, bo goniłem za pieniędzmi, za karierą. Potrzeba także zapytać jak ważne jest dla mnie zdrowie. Trzeba również nauczyć się mówić „nie”,  gdy to nie służy człowiekowi. Kiedy masz problem, próbuj zobaczyć go  we właściwych proporcjach. Ustal hierarchię  celów, priorytetów w takiej kolejności, w jakiej chciałbyś je widzieć za 10, 15 lat.Pomyśl o dniu dzisiejszym jakby to był ostatni dzień Twojego życia i co byś wtedy zrobił, co byłoby dla ciebie najważniejsze[6].

          Ważną metodą przeciwdziałania napięciom lękowym jest ustalenie realistycznych celów  życiowych i realistycznych celów doraźnego działania. Nie należy ustalać za wysokich celów życiowych, ani ich zaniżać. Ważne, by ustalić cele życiowe zgodnie z wymaganiami higieny psychicznej w ten sposób, by doraźne cele działania, krótkofalowe cele życiowe były zharmonizowane z długofalowymi celami życiowymi. Trzeba zachować jednak cierpliwość. Poleca się jako jedną z technik walki z napięciem psychicznym uporczywe obstawanie przy tym, co człowiek uważa za słuszne i do tego robienie tego w stosownym czasie i przyznawanie się do błędów, gdy je człowiek popełni[7].


 3.    Tworzenie więzi międzyludzkich

            Ważne jest byczłowiek nie był sam, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych. Powinien więc tworzyć więzi międzyludzkie, związane z  rodziną, pracą, z rówieśnikami. Ludzie pragną  ciepłych, opiekuńczych relacji zinnymi.  Towarzystwo ubezpieczeniowe w USA odkryły na przykład, że jeśli żona całuje swojego męża, kiedy rano wychodzi do pracy, to prawdopodobieństwo jego wypadku w drodze do biura czy fabryki jest mniejsze.  Przeciętnie będzie żył o pięć lat dłużej, niż gdyby żona nie całowała go każdego ranka[8]

            Ważne jest budowanie więzi międzyludzkich i nie ukrywanie uczuć wobec tych, którzy są ci bliscy[9].

        Posiadanie przyjaciół i zdolność nawiązywania kontaktów z ludźmi  to ważna forma walki z napięciem lękowym i bariera zabezpieczającą przed lękiem. Przyjaciele i rodzina zapewniają  stabilizację życia człowieka,  w sytuacjach kryzysowych człowiek staje się mniej bezradny. Przyjaźń uczy tolerancji, akceptacji, cierpliwości. Rozwija sięw niej zarówno sympatia jak i empatia[10].


4.   Rozwijanie życia duchowego 

    Ten problem dotyczy wszystkich ludzi. Muszą oni mieć oparcie nie tylko w ludziach, ale także w Kimś większym od ludzi. Dla jednych to Absolut, różni bogowie, dla innych Bóg (mahometanie, prawosławni, protestanci, katolicy). Temu Bogu trzeba zawierzyć siebie, swoją pracę, rodzinę, zakład, całą przyszłość.  

    Należy rozwijać swoje życie religijne i duchowe, zwłaszcza poprzez modlitwę, zasłuchanie się w Słowa Boga, poprzez uczestnictwo w liturgii,  korzystania z sakramentów, poprzez ascezę.  To pomaga człowiekowi nie upadać, nie załamywać, ale trwać[11]



[1] Por. Vernon Coleman, Potęga umysłu. Jak wykorzystać umysł do leczenia ciała, Warszawa 1997, s. 86-88; 95-99..

[2] Por. tamże, s. 143-148.

[3] Por. Józef Bazylak iStanisław Siek, Elementy higieny psychicznej w psychologii pastoralnej,Warszawa 1883, s. 213.

[4] Por. Vernon Coleman, Potęga umysłu. Jak wykorzystać umysł do leczenia ciała, Warszawa 1997, s. 115-119.

[5] Por. tamże, s. 88-90.

[6] Por. tamże, s. 129-134.

[7] Józef Bazylak i Stanisław Siek, Elementy higieny psychicznej w psychologii pastoralnej, Warszawa 1883, s.211-212.

[8] Vernon Coleman, Potęga umysłu. Jak wykorzystać umysł do leczenia ciała,  Warszawa 1997, s. 126.

[9] Por. tamże, s. 126-129.

[10] Por.Józef Bazylak i Stanisław Siek, Elementy higieny psychicznej w psychologii pastoralnej, Warszawa 1883, s. 214.

[11] Por. Andrzej Santorski, Droga życia wewnętrznego, Warszawa 1998; por. Zawierzyć się Bożej Opatrzności, Warszawa 2000.

Tworzenie stron internetowych - Kreator stron WW